https://www.arxaiagumnasiou.net/p/26-1990.html
Ανακοινώσεις Αρχαία Α΄ Γυμνασίου Αρχαία Α΄ Γυμνασίου Android Αρχαία Β΄ Γυμνασίου Αρχαία Γ΄ Γυμνασίου Ασκήσεις Γραμματικής Α΄ Γυμνασίου Ασκήσεις Γραμματικής Α΄ Γυμνασίου Απαντήσεις Ασκήσεις Γραμματικής Α΄ Γυμνασίου Android Ασκήσεις Γραμματικής Β΄ Γυμνασίου Ασκήσεις Γραμματικής Β΄ Γυμνασίου Απαντήσεις Ασκήσεις Γραμματικής Γ΄ Γυμνασίου Ασκήσεις Γραμματικής Γ΄ Γυμνασίου Απαντήσεις Ασκήσεις Γραμματικής Γ΄ Γυμνασίου Android Ασκήσεις Γραμματικής B΄ Γυμνασίου Android Βιβλία Καθηγητή Διαγωνίσματα Α΄ Γυμνασίου Διαγωνίσματα Β΄ Γυμνασίου Διαγωνίσματα Γ΄ Γυμνασίου Κριτήρια Αξιολόγησης Α΄ Γυμνασίου Κριτήρια Αξιολόγησης Β΄ Γυμνασίου Κριτήρια Αξιολόγησης Γ΄ Γυμνασίου Λεξιλογικές Ασκήσεις Α' Γυμνασίου Λεξιλογικές Ασκήσεις Α' Γυμνασίου Απαντήσεις Λεξιλογικές Ασκήσεις Α' Γυμνασίου Android Λεξιλογικές Ασκήσεις Β' Γυμνασίου Λεξιλογικές Ασκήσεις Β' Γυμνασίου Απαντήσεις Λεξιλογικές Ασκήσεις Γ' Γυμνασίου Λεξιλογικές Ασκήσεις Γ' Γυμνασίου Απαντήσεις Ύλη Αρχαίων Χρήσιμα εργαλεία

Ενότητα 1η - "Η Ελένη και η καταστροφή της Τροίας" | Αρχαία Ελληνική Γλώσσα | Γ΄ Γυμνασίου

Αρχαία Ελληνική Γλώσσα   Γ΄  Γυμνασίου - Ενότητα 1η
"Η Ελένη και η καταστροφή της Τροίας"
Από σελίδα 8 έως σελίδα 13 στο σχολικό βιβλίο


Αρχαίο Κείμενο (σελίδα 8 σχολικού βιβλίου)
Ἡρόδοτος, ἱστορίη 2.120 (διασκευή)

Εἰ ἐν Ἰλίῳ Ἑλένη ἦν, ἀπέδοντο ἄν αὐτὴν τοῖς Ἕλλησιν οἱ Τρῶες, ἑκόντος γε ἢ ἄκοντος Ἀλεξάνδρου. Οὐ γὰρ δὴ οὕτω γε φρενοβλαβὴς ἦν ὁ Πρίαμος οὑδὲ οἱ ἄλλοι Τρῶες, ὥστε τοῖς σφετέροις σώμασι καὶ τοῖς τέκνοις καὶ τῇ πόλει κινδνεύειν ἐβούλοντο, ὅπως Ἀλέξανδρος Ἑλένῃ συνοικῇ. Εἰ δέ τοι καὶ ἐν τοῖς πρώτοις χρόνοις ταῦτα ἐγίγνωσκον, ἐπεί πολλοί μέν τῶν ἄλλων Τρώων, μάλιστα δὲ οἱ αὑτούς υἱεῖς, ὀπότε συμμίσγοιεν τοῖς Ἕλλησιν, ἀπώλλυντο, Πρίαμος, εἰ καὶ αὐτὸς Ἑλένῃ συνῴκει, ἀπέδωκεν ἂν αὑτὴν Μενελάῳ, ἵνα αὑτὸς καὶ οἱ ὑπήκοοι αὐτοῦ ἀπαλλαγεῖεν ταῶν παρόντων κακῶν. Ἀλλ’οὐ γὰρ εἶχον Ἑλένην ἀποδοῦναι οὑδέ λέγουσιν αὐτοῖς τὴν ἀλήθειαν ἐπίστευον οἱ Ἕλληνες, ὡς μέν ἐγὼ γνώμην ἀποφαίνομαι, τοῦ δαιμονίου παρασκευάζοντος ὅπως πανωλεθρίᾳ ἀπολόμενοι καταφανές τοῦτο τοῖς ἀνθρώποις ποιήσωσι, ὡς τῶν μεγάλων ἀδικημάτων μεγάλαι εἰσί καὶ αἱ τιμωρίαι παρὰ τῶν θεῶν.
Μετάφραση του κειμένου της Ενότητας 1
Αν η Ελένη βρισκόταν στην Τροία, οι Τρώες θα την έδιναν πίσω στους Έλληνες, με ή χωρίς τη θέληση βέβαια του Αλεξάνδρου. Γιατί βέβαια δεν ήταν τόσο παράφρων ο Πρίαμος ούτε και οι άλλοι Τρώες, ώστε να θέλουν να θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή τη δική τους και των παιδιών τους και την πόλη τους, για να κατοικεί ο Αλέξανδρος μαζί με την Ελένη. Κι αν βέβαια αυτοί είχαν αυτή τη γνώμη τα πρώτα χρόνια, όταν πολλοί από τους υπόλοιπους Τρώες έχαναν τη ζωή τους – και πολύ περισσότερο οι γιοί του – κάθε φορά που συγκρούονταν με τους Έλληνες, ο Πρίαμος αν ακόμη και ο ίδιος συζούσε με την Ελένη, θα την έδινε πίσω στο Μενέλαο, με σκοπό ο ίδιος και ου υπήκοοι του να απαλλαγούν από τις παρούσες συμφορές. Αλλά βέβαια δεν είχαν την Ελένη, ώστε να την επιστρέψουν, ούτε οι Έλληνες τους πίστευαν, παρόλο που αυτοί έλεγαν την αλήθεια, όπως εγώ πιστεύω, επειδή ο θεός μηχανευόταν  για να κάνουν με την ολοκληρωτική τους καταστροφή ολοφάνερο στους ανθρώπους αυτό, ότι δηλαδή και οι εκ μέρους των θεών τιμωρίες για τις μεγάλες αδικίες είναι μεγάλες.
Νοηματική απόδοση
Σύμφωνα με όσα μας αναφέρει στο κείμενο του, ο Ηρόδοτος έχει την άποψη ότι η Ελένη δεν βρισκόταν στην Τροία. Μάλιστα, την άποψη αυτή την τεκμηριώνει παραθέτοντας τρία διαφορετικά επιχειρήματα: α) ο Πρίαμος (Αλέξανδρος) δεν είχε κανένα δικαίωμα να παίρνει αποφάσεις που θα ήταν εις βάρος του λαού του, β) ακόμα όμως κι αν αυτό συνέβαινε, ούτε ο ίδιος ούτε οι άλλοι Τρώες ήταν τόσο αφελείς, ώστε να μάχονται και να σκοτώνονται για μια γυναίκα, και γ) έτσι βλέποντας ο Πρίαμος (Αλέξανδρος) να χάνονται συγγενικά και φιλικά πρόσωπα στον πόλεμο κατά των Ελλήνων, θα επέστρεφε την Ελένη, για να αποφύγει τα δεινά του πολέμου. Βέβαια, κατά τον ιστορικό, αν και όλα τα παραπάνω ήταν αλήθεια, οι Έλληνες δεν πίστευαν τους Τρώες, γιατί, όπως πίστευε, οι θεοί είχαν λειτουργήσει κατά τέτοιο τρόπο στην νοημοσύνη των Ελλήνων, ώστε εκείνοι (Τρώες) να τιμωρηθούν για όλα τα αμαρτήματα που κάναν. Με αυτό τον τρόπο κατά τον Ηρόδοτο θα αποδεικνύονταν στους ανθρώπους, πως για τα μεγάλα σφάλματα, μεγάλες είναι και οι τιμωρίες των θεών.
Απαντήσεις στις ερωτήσεις της σελίδας 10 του σχολικού βιβλίου:
1) Πώς τεκμηριώνει ο Ηρόδοτος την άποψή ότι η Ελένη δε βρισκόταν στην Τροία;

Απάντηση: Ο Ηρόδοτος, για να τεκμηριώσει την άποψη ότι η Ελένη δε βρισκόταν στην Τροία, χρησιμοποιεί τα εξής τρία επιχειρήματα. Κατά την άποψη του, ο Πρίαμος δεν είχε το δικαίωμα να λαμβάνει αποφάσεις τέτοιου είδους, οι οποίες θα έβλαπταν φανερά την ευδοκίμηση του λαού του. Επιπλέον, ούτε ο ίδιος αλλά ούτε και οι άλλοι Τρώες, πιστεύει, πως δεν ήταν τόσο αφελείς, ώστε να  θέτουν τη ζωή τους σε κίνδυνο για μια γυναίκα. Όμως, ακόμα κι αν έτσι είχαν τα πράγματα, ο Πρίαμος θα επέστρεφε την Ελένη,  όταν έβλεπε τα φιλικά και συγγενικά του πρόσωπα να υπομένουν τα δεινά του πολέμου εξαιτίας της. Συνοψίζοντας θα λέγαμε πως ο ιστορικός εξετάζει με λογικά επιχειρήματα την στάση των Τρώων, οι οποίοι, αν και λέγαν την αλήθεια, δεν γίνονταν πιστευτοί από τους Έλληνες.

2) Πού αποδίδει ο Ηρόδοτος την αδυναμία των Τρώων να πείσουν τους Έλληνες ότι η Ελένη δε βρισκόταν στα χέρια τους; 

Απάντηση: Σύμφωνα με το πρωτότυπο κείμενο, αν και οι Τρώες δεν είχα την Ελένη ώστε να την επιστρέψουν στους Έλληνες, εκείνοι δεν τους πίστευαν. Κατά τον Ηρόδοτο αυτό συνέβαινε επειδή στην υπόθεση συμμετείχε το θεῖον, δηλαδή οι θεοί, που ήθελαν με αυτόν τον τρόπο να εκδικηθούν τους Τρώες για τα σφάλματα που είχαν διαπράξει.

3) Με ποιο κίνητρο παρεμβαίνει το θεῖον στη διαμάχη Ελλήνων και Τρώων σύμφωνα με τον Ηρόδοτο;

Απάντηση: Οι Έλληνες αδυνατούν να πιστέψουν ότι οι Τρώες δεν έχουν την Ελένη. Αιτία για αυτό δεν είναι το γεγονός ότι οι Τρώες ψεύδονται αλλά η παρέμβαση των θεών. Κίνητρο αυτής της εμπλοκής τους είναι η τιμωρία των Τρώων με τέτοιον τρόπο, ώστε να γίνει σαφές σε όλους ότι για τα μεγάλα αμαρτήματα που διαπράττει κανείς, μεγάλη είναι και η τιμωρία των θεών. Αφορμή ήταν η αγνωμοσύνη των Τρώων, οι οποίοι ενώ φιλοξενήθηκαν από τον Μενέλαο στην Ελλάδα, προσπάθησαν να αρπάξουν την Ελένη.

4) Να αναζητήσετε στην Οδύσσεια περιπτώσεις τιμωρίας θνητών από θεούς. Διακρίνετε διαφορές μεταξύ Ομήρου και Ηροδότου στον τρόπο παρέμβασης του θείου

Απάντηση: Με την πρώτη ανάγνωση της Οδύσσειας αντιλαμβανόμαστε ότι ο Όμηρος παρουσιάζει τους θεούς να δρουν εντελώς διαφορετικά απ' ότι ο Ηρόδοτος. Οι θεοί στο έργο του μεγάλου αρχαίου ποιητή παρουσιάζονται με ανθρώπινη πλευρά. Βοηθούν όσους θνητούς έχουν την συμπάθειά τους ενώ αντιθέτως συμπεριφέρονται εχθρικά σε όσους ήρωες του έργου αντιπαθούν. Η αντιμετώπιση αυτή των θεών στον έργο του Ομήρου έρχεται σε αντίθεση με την παρουσίασή τους από τον Ηρόδοτο. Ο ιστορικός παρουσιάζει τους θεούς ως εκδικητικούς, που προσπαθούν να διατηρήσουν την τάξη, τιμωρώντας οποιονδήποτε προσπαθεί να ξεπεράσει τα όρια που προεξοφλεί η θνητή φύση. Με λίγα λόγια ο Ηρόδοτος δίνει στους θεούς την ιδιότητα των τιμωρών, οι οποίοι με την αυστηρότητά τους στοχεύουν στο να διατηρήσουν την τάξη των εγκόσμιων.

5) Πώς αντιμετωπίζονται τα ανθρώπινα σφάλματα από τον Θεό σύμφωνα με τη διδασκαλία του Χριστού;

Απάντηση: Στο χριστιανισμό τα σφάλματα των ανθρώπων αντιμετωπίζονται με ευσπλαχνία. Η διδασκαλία του κυρίου και η Καινή Διαθήκη αντιμετωπίζουν εκείνον που διέπραξε κάποιο σφάλμα με αγάπη. Με την εξομολόγηση του, τον συγχωρούν δίνοντας του την ευκαιρία να μάθει από τα λάθη του και να μην τα ξαναδιαπράξει, πράγμα που θα τον βοηθήσει να γίνει καλύτερος άνθρωπος.
Απαντήσεις των Επαναληπτικών Ασκήσεων Ετυμολογίας των σελίδων  11 & 12 του σχολικού βιβλίου:
 1) Να σχηματίσετε ουσιαστικά ή επίθετα της α.ε. χρησιμοποιώντας τα παρακάτω συνθετικά μέρη: 

Απάντηση:
σύν + ἔχω: συνοχή (ουσ.)
ὑπέρ + μέγεθος: ὑπερμεγέθης (επίθ.)
λόχος + ἄγω: λοχαγός (ουσ.)
ναῦς + ἄρχω: ναύαρχος (ουσ.)
ἐπί +οὐρανός: ἐπουράνιος (επίθ.)
βαρύς + θυμός: βαρύθυμος (επίθ.)
ἴσος + βάρος: ἰσοβαρής (επίθ.)
ἄξιος + θαυμάζω: ἀξιοθαύμαστος (επίθ.)
διά + γράφω: διαγραφή (ουσ.)

2) Να δοθούν παράγωγα της α.ε. από τις παρακάτω σύνθετες λέξεις. Να εξετάσετε επιπλέον ποια από αυτά χρησιμοποιούνται στη ν.ε. με την ίδια ή παρόμοια σημασία: 

Απάντηση: 

ρήματα: ἀτυχής: ἀτυχῶ, εὐεργέτης: εὐεργετῶ, οἰκοδόμος: οἰκοδομῶ, ἀσθενής: ἀσθενῶ
ουσιαστικά: εὐγενής: εὐγένεια, ἀμελής: ἀμέλεια, ἀντιγράφω: ἀντιγραφή, ἄτακτος: ἀταξία
ρηματικά επίθετα σε -τος ή -τεος: διαβαίνω: διαβατέος, προτιμῶ: προιμητέος, ἀποδέχομαι: άποδεκτός, ἐκλέγω: ἐκλεκτός

3) Να χωρίσετε τις παρακάτω λέξεις σε κατηγορίες ανάλογα με το μέρος του λόγου στο οποίο ανήκει το α΄ συνθετικό τους (λέξη κλιτή: ουσιαστικό, επίθετο, ρήμα /λέξη άκλιτη: επίρρημα, πρόθεση, μόριο) και στη συνέχεια να γράψετε τα συνθετικά τους μέρη:

Απάντηση: 
α΄ συνθετικό -κλιτή λέξη:
φιλαλήθης: φίλος (επίθ.) + ἀλήθεια 
λιθοβόλος: λίθος (ουσ.) + βάλλω

α΄ συνθετικό - λέξη άκλιτη:
ἀποβολή: ἀπό (πρόθ.) + βάλλω
συγγραφή: σύν (πρόθ.) + γράφω
συναγερμός: σύν (πρόθ.) + ἀγείρω
εύγενής: εὖ (επίρ.) + γένος
ἐπιθετικός: ἐπί + τίθημι
δύσβατος: δυσ (μόριο) + βαίνω
εὐπρεπής:  εὖ (επιρ.) + πρέπω
διακοπή: διά (πρόθ.) + κόπτω

4) Να αναλυθούν οι σύνθετες λέξεις στα συνθετικά μέρη τους: 

Απάντηση:  χειροποίητος: χείρ + ποιῶ           μισάνθρωπος: μισῶ +ἄνθρωπος
λιθοτόμος: λίθος + τέμνω            κακοδαίμων: κακός + δαίμων
πολύκαρπος: πολύς + καρπός      δίδραχμον: δύο + δραχμή
άκρόπολις: ἄκρα + πόλις             δημοκρατία: δῆμος +κράτος

5) Ποια η μεταφορική σημασία των λέξεων λιμήν, λάμπω, ὁδός, λευκός, ὑφαίνω, φάος -φῶς στη ν.ε.;

Απάντηση:  λιμήν: καταφύγιο, λάμπω: είμαι καθαρός, ὁδός: ο τρόπος, λευκός: καθαρός, ὑφαίνω: δημιουργώ, φάος - φῶς: σοφία
Απαντήσεις στις επαναληπτικές ασκήσεις Γραμματικής των σελίδων 12 & 13 του σχολικού βιβλίου:
1) Να κλίνετε τη φράση τῶν παρόντων κακῶν και στους δύο αριθμούς.

Απάντηση: 

Ενικός Αριθμός
Πληθυντικός Αριθμός
Ονομ.
τὸ παρὸν κακὸν
τὰ παρόντα κακὰ
Γεν.
τοῦ παρόντος κακοῦ
τῶν παρόντων κακῶν
Δοτ.
τῷ παρόντι κακῷ
τοῖς παροῦσι κακοῖς
Αιτ.
τὸ παρὸν κακὸν
τὰ παρόντα κακὰ
Κλητ.
ὦ παρὸν κακὸν
ὦ παρόντα κακὰ

2) Να βρείτε τα τριτόκλιτα επίθετα του κειμένου και να γράψετε την ονομαστική ενικού των τριών γενών τους.

Απάντηση:
ἑκόντος: ὁ ἑκών, ἡ ἑκοῦσα, τὸ ἑκὸν
ἄκοντος: ὁ ἄκων, ἡ ἄκουσα, τὸ ἆκον
φρενοβλαβής: ὁ, ἡ φρενοβλαβής, τὸ φρενοβλαβές
καταφανές: ὁ, ἡ καταφανής, τό καταφανές

3) Να συμπληρώσετε τον πίνακα με τους τύπους των ρημάτων στα πρόσωπα της ευκτικής των χρόνων που ζητούνται:  

Απάντηση:  
Ενεστώτας
Αόριστος
Παρακείμενος
κινδυνεύοι
κινδυνεύσαι
κεκινδυνευκώς -κυῖα -κός εἴη
λύοιεν
λύσαιεν
λελυκότες -κυῖαι -κότα εἴησαν/εἶεν
γράφοις
γράψαις
γεγραφώς -φυῖα -φός εἴης
νομίζοιμεν
νομίσαιμεν
νενομικότες -κυῖαι -κότα εἴημεν/εἶμεν

4) Να γράψετε τη γενική και δοτική ενικού και πληθυντικού των παρακάτω ουσιαστικών: 

Απάντηση:

γεν. εν.
δοτ. εν.
γεν. πληθ.
δοτ. πληθ.
ὁ γραφεὺς
τοῦ γραφέως
τῶ γραφεῖ
τῶν γραφέων
τοῖς γραφεῦσιν
ἡ δρᾶσις
τῆς δράσεως
τῇ δράσει
τῶν δράσεων
τοῖς δράσεσιν
τὸ πρᾶγμα
τοῦ πράγματος
τῷ πράγματι
τῶν πραγμάτων
τοῖς πράγμασιν
ὁ πατὴρ
τοῦ πατρός
τῷ πατρί
τῶν πατέρων
τοῖς πατρᾶσιν
ὁ ῥήτωρ
τοῦ ῥήτορος
τῷ ῥήτορι
τῶν ῥητόρων
τοῦς ῥήτορσιν
ὁ σωτήρ
τοῦ σωτῆρος
τῷ σωτῆρι
τῶν σωτήρων
τοῖς σωτῆρσιν
ἡ χελιδών
τῆς χελιδόνος
τῇ χελιδόνι
τῶν χελιδόνων
τοῖς χελιδόσιν
ὁ Ἕλλην
τοῦ Ἕλληνος
τῷ Ἕλληνι
τῶν Ἑλλήνων
τοῖς Ἕλλησιν
οἱ Τρῶες
τοῦ Τρωός
τῷ Τρωί
τῶν Τρώων
τοῖς Τρωσίν

5) Να μεταφέρετε τα ρήματα στους τύπους που ζητούνται: 

Απάντηση:
βλάπτω
α΄ πληθ. οριστ. αορ. ε.φ.
ἐβλάψαμεν
παρέχω
γ΄ εν. υποτ. ενεστ. ε.φ.
παρέχῃ
πράττω
β΄ εν. ευκτ. ενεστ. ε.φ.
πράττοις
ἀκούω
β΄ πληθ. προστ. ενεστ. μ.φ.
ἀκούεσθε
κομίζω
γ΄ πληθ. οριστ. παρακ. μ.φ.
κεκομισμένοι, -αι, -α εἰσίν

6) Να βρείτε τα απαρέμφατα των παρακάτω φράσεων και να τα αναγνωρίσετε συντακτικά:

Απάντηση:
α) Δοκεῖ μοι διαφέρειν ἀνήρ τῶν ἄλλων ζῴων.
(ειδικό απαρέμφατο, Αντικ. Ρήματος δοκεῖ, Υποκειμ. του το ἀνήρ, ετεροπρωοσωπία)
β) Ὁμολογεῖται τήν πόλιν ἡμῶν  ἀρχαιοτάτην εἶναι.
(ειδικό απαρέμφατο, Υποκ. Απρ. Ρήματος "ὁμολογεῖται")
γ) Ὅμηρος ἔφη ποιμένα λαῶν εἶναι τόν ἀγαθὸν στρατηγόν.
(ειδικό απαρέμφατο, Αντικ. Ρήματος "ἔφη", Υποκ. του τόν στρατηγόν, ετεροπροσωπία)
δ) Συμβουλεύω ὑμῖν τόν ἄνδρα τοῦτον ἐκποδών ποιεῖσθαι (= να απομακρύνετε)
(τελικό απαρέμφατο, Αντικ. Ρήματος "συμβουλεύω", Υποκ. του τό ενν. ὑμᾶς, ετεροπροσωπία)

7) Να εντοπίσετε τις μετοχές των παρακάτω φράσεων και να τις αναγνωρίσετε συντακτικά: 

Απάντηση:
α) Σωκράτης φανερός ἦν θεραπεύων τούς θεούς μάλιστα τῶν ἄλλων ἀνθρώπων. (κατηγορηματική μετοχή που εξαρτάται από το φανερός ἦν)
β) Οὐδένος ἀντιπάλου παρόντος ένόμισε καταπρᾶξαι ἄν (= ότι θα μπορούσε να καταφέρει) τι τῇ πόλει ἀγαθόν. (γενική απόλυτη επιρρηματική αιτιολογική μτχ, Υποκ. της το ἀντιπάλου)
γ) Δίκαια λέγοντες πολλοί ἄδικα ποιοῦσιν. (επιρρηματική εναντιωματική μτχ, συνημμένη στο Υποκ. του ρήματος πολλοί)
δ) Τῇ ἐπιούσῃ νυκτί ( =την επόμενη νύχτα) ἔφθασαν παρελθόντες (= πρόλαβαν να ξεπεράσουν) τήν τῶν Ἀθηναίων οἰκοδομίαν. (τῇ ἐπιούσῃ: επιθετική μτχ. με υποκείμενο το άρθρο της, επιθ. προσδ. στο νυκτί / παρελθόντες: κατηγορηματική μετοχή που εξαρτάται από το ἔφθασαν)
ε) Ἀθηναῖοι ἀπέπλευσαν εἰς Νάξον καί Κατάνην διαχειμάσοντες. (= για να ξεχειμωνιάσουν) (επιρρηματική τελική μετοχή συννημένη στο Υποκ. του ρήματος Ἀθηναῖοι)

8) Στις παρακάτω φράσεις να επισημάνετε και να χαρακτηρίσετε τους τρόπους σύνδεσης (παρατακτική, υποτακτική) όρων ή προτάσεων:

Απάντηση:  
α. Χρήμασιν οὐ μόνον δικαίως ἀλλά καί ἐλευθερίως ἐχρῆτο. (παρατακτική σύνδεση όρων)
β. Οἱ Ἀθηναῖοι ἐπυνθάνοντο ὅτι αἱ νῆες ἐν Κερκύρᾳ ἤδη εἰσί τῶν Πελοποννησίων. (υποτακτική σύνδεση με την κύρια πρόταση)
γ. Φημί δεῖν ἐκείνους μέν άπολέσθαι (= να θανατωθούν), ὅτι ἠσέβησαν, ἐμὲ δὲ σῴζεσθαι, ὅτι μηδέν ἡμάρτηκα (= δεν έχω διαπράξει καμιά αδικία). (μέν - δέ: παρατακτική σύνδεση όρων / ὅτι: υποτακτική σύνδεση προτάσεων με την κύρια πρόταση)
δ. Οὐδεὶς ἄν ὀνειδίσειε (= δε θα κορόιδευε) τυφλῷ, ἀλλὰ μᾶλλον ἐλεήσαι (= θα τον λυπόταν). (παρατακτική σύνδεση κύριων προτάσεων) 

9) Στις παρακάτω φράσεις να επισημάνετε και να χαρακτηρίσετε τους ομοιόπτωτους και ετερόπτωτους ονοματικούς προσδιορισμούς:

Απάντηση:
α. Τούτῳ πολλοὶ τῶν νεωτέρων προσέχουσι τὸν νοῦν (= στρέφουν την προσοχή τους). (ετερόπτωτος ονοματικός προσδιορισμός, γενική διαιρετική στο πολλοί)
β. Πᾶσιν ἀνθρώποις ὁ πᾶς χρόνος οὐχ ἱκανός (= αρκετός) λόγον ἴσον παρασκευᾶσαι τοῖς τούτων ἔργοις. (πᾶσιν, ὁ πᾶς, ἴσον, τοῖς τούτων ομοιόπτωτοι ονοματικοί επιθετικοί προσδιορισμοί στις λέξεις  ἀνθρώποις, χρόνος, λόγον, ἔργοις αντίστοιχα / τούτων: ετερόπτωτος ονοματικός προσδιορισμός, γενική του δημιουργού στο ἔργοις / τοῖς ἔργοις: ετερόπτωτος ονοματικός προσδιορισμός, δοτική αντικειμενιή στο ἴσον.)
γ. Τύραννος έναντίος έλευθερίᾳ καί νόμῳ έστίν. (ετερόπτωτοι ονοματικοί προσδιορισμοί, δοτικές αντικειμενικές στό ένάντιος)
δ. Οὗτος οὖν ταῦτα ποιήσας θανάτῳ τῷ άλγίστῳ (=με τον πιο επώδυνο) ἀπώλετο, λιμῷ. (ὁ ποιήσας: επιθετική μετοχή σε θέση ομοιόπτωτου ονοματικού επιθετικού προσδιορισμού στο οὗτος / τῷ ἀλγίστῳ: ομοιόπτωτος ονοματικός επιθετικός προσδιορισμός στο θανάτῳ / λιμῷ: ομοιόπτωτος ονοματικός προσδιορισμός, επεξήγηση στο θανάτ)
ε. Ἀρίστανδρος, ἀνὴρ Τελμισσεύς, μάντις, θαρρεῖν (= να έχει θάρρος) ἐκέλευσεν Ἀλέναδρον. (ἀνήρ, μάντις: ομοιόπτωτοι ονοματικοί προσδιορισμοί, παραθέσεις στο Ἀρίστανδρος / Τελμισσεύς: ομοιόπτωτος ονοματικός προσδιορισμός, επιθετικός προσδιορισμός στο ἀνήρ)
στ. Ἐξέτασιν καὶ δοκιμασίαν ποιεῖται τοῦ Φεραίων ἱππικοῦ. (τοῦ Φεραίων: ομοιόπτωτος ονοματικός επιθετικός προσδιορισμός στο ἱππικοῦ / τοῦ ἱππικοῦ: ετερόπτωτος ονοματικός προσδιορισμός, γενικά αντικειμενική στα ἐξέτασιν, δοκιμασίαν)
ζ. Πολλῶν χρημάτων κρείττων (= ανώτερος) ὁ παρά τοῦ πλήθους ἔπαινος. (πολλῶν: ομοιόπτωτος ονοματικός επιθετικός προσδιορισμός στο χρημάτων / χρημάτων: ετερόπτωτος ονοματικός προσδιορισμός, γενική συγκριτική από το κρείττων / ὁ παρά τοῦ πλήθους: ομοιόπτωτος ονοματικός επιθετικός προσδιορισμός στο ἔπαινος.)
η. Ἡδίστῃ τῇ γλώττῃ ἀπεκρίνατο (= απάντησε με πολύ γλυκά λόγια). (ἡδίστῃ: ομοιόπτωτος ονοματικός κατηγορηματικός προσδιορισμός στο τῇ γλώττῃ)

10) Στις παρακάτω φράσεις να επισημάνετε και να χαρακτηρίσετε τους επιρρηματικούς προσδιορισμούς:

Απάντηση: 
α. Ἐκεῖνοι διὰ τοὺς ἐν Πειραιεῖ κινδύνους ὑπό πάντων ἀνθρώπων ζηλοῦνται. (διὰ τοὺς κινδύνους: επιρρηματικός εμπρόθετος προσδιορισμός της αιτίας / ἐν Πειραιεῖ: επιρρηματικός εμπρόθετος προσδιορισμός του τόπου / ὑπό ἀνθρώπων: εμπρόθετος προσδιορισμός του ποιητικού αιτίου)
β. Ἐχώρουν (= βάδιζαν) ἐκ τῶν οίκίων πρός αὐτούς. (ἐκ τῶν οίκίων: επιρρηματικός εμπρόθετος του τόπου που δηλώνει κίνηση από τόπο / πρός αὐτούς: επιρρηματικός εμπρόθετος προσδιορισμός της κατεύθυνσης σε πρόσωπο)
γ. Πολλοί Ἀθηναῖοι τῷ λιμῷ ἀπέθανον. (επιρρηματικός προσδιορισμός, δοτική που δηλώνει αιτία στο άπέθανον)
δ. Ταχέως τόν ποταμός διέβαινον. (επιρρηματικός προσδιορισμός που δηλώνει τρόπο στο διαβαίνειν
ε. Τοῦ αὐτοῦ θέρους οὐ πολλῷ ὕστερον ἀφίκοντο εἰς τήν χώραν. (τοῦ θέρους: επιρρηματικός προσδιορισμός, γενική του χρόνου στο ἀφήκοντο / πολλῷ: επιρρηματικός προσδιορισμός, δοτική της διαφοράς/μέτρου στο ὕστερον / ὕστερον: επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου στο ρήμα ἀφήκοντο / εἰς τήν χώραν: επιρρηματικός εμπρόθετος προσδιορισμός που δηλώνει τόπο)
στ. Μόναι αἱ Ἀμαζόνες ὡπλισμέναι ἦσαν σιδήρῳ (επιρρηματικός προσδιορισμός, δοτική του μέσου στο ὡπλισμέναι ἦσαν)
ζ. Νομίζω πᾶσαν φύσιν μαθήσει καί μελέτῃ πρὸς ἀνδρείαν αὔξεσθαι. ( μαθήσει & μελέτῃ: επιρρηματικοί προσδιορισμοί, δοτικές του μέσου στο αὔξεσθαι / πρὸς ἀνδρείαν: επιρρηματικός εμπρόθετος προσδιορισμός του σκοπού στο αὔξεσθαι)

Ενότητα 1η - "Η Ελένη και η καταστροφή της Τροίας" | Αρχαία Ελληνική Γλώσσα | Γ΄ Γυμνασίου

[facebook]

Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.